152 rocznica urodzin Ludwika Zamenhofa

15 grudnia 1859 roku urodził się Ludwik Zamenhof, twórca języka esperanto. Obchodom 152 rocznicy urodzin towarzyszą liczne imprezy, spotkania i koncerty organizowane m.in. w Warszawie i Białymstoku.

Dr  Ludwik Łazarz Zamenhof urodził się w Białymstoku.  Wg biografów to właśnie tutaj, w mieście zamieszkiwanym przez przedstawicieli wielu kultur, religii i języków zrodziła się w dziecięcym umyśle Ludwika idea wspólnego języka niwelującego etniczne i językowe  różnice między ludźmi.
Idea ta nie opuszcza  go, kiedy cała rodzina przenosi się do Warszawy.    Tutaj w 1878 w gronie  kolegów gimnazjalnych świętuje pierwszą wersję języka  powszechnego. Ale od  tego projektu do dojrzałej wersji esperanta mija 9 lat.

Ludwik Zamenhof kończy studia medyczne, ale cały czas pracuje nad projektem języka, który- staje się dziełem jego  życia. Pierwszy podręcznik  Języka Powszechnego (Lingvo Internacia) ukazuje się 26.07.1887. Jego nazwa pochodzi  od pseudonimu  autora podręcznika dr Esperanto, który oznacza po prostu osobę, która ma nadzieję.

„Pierwsza książka”, taki tytuł nosi podręcznik, wydana początkowo po rosyjsku, polsku, angielsku zawiera obok  zasad  gramatycznych  esperanta, wymowy i  słowniczka także pierwsze przekłady literackie.  One unaoczniają dojrzałość komunikacyjną  esperanta, jego literacką  giętkość i  miłe brzmienie.

Esperanto szybko zdobywa nowych  adeptów i od prawie 125 lat jest jedynym językiem zaplanowanym, który funkcjonuje w codziennych kontaktach setek tysięcy ludzi wszystkich kontynentów, na kongresach, seminariach, spotkaniach tematycznych.  Bogata literatura oryginalna i translacyjna  ze wszystkich języków, audycje radiowe, prasa,  internetowe portale i grupy dyskusyjne stanowią o sukcesie dr  Ludwika Zamenhofa, który w 1959 został uznany za Wybitnego Obywatela Świata.

Dwie rezolucje UNESCO z 1954 i 1985 potwierdzają  pozycję Esperanta w kulturalnym dorobku ludzkości i wskazują na jego walory komunikacyjne we wzajemnym dialogu i zbliżeniu ludzi wszystkich kultur i języków.

 
La 152-a naskiĝ­datreveno de Ludoviko Zamenhof.

La 15-an de decembro 1859 naskiĝis la kreinto de la lingvo Esperanto.

La 15-an de decembro 1859 naskiĝis Ludoviko Zamenhof, la kreinto de la lingvo Esperanto. La solenadojn de la 152-a naskiĝdatreveno akompanas pluraj eventoj, renkontiĝoj kaj koncertoj organizataj i.a. en Varsovio kaj Bjalistoko.

D-ro Ludoviko Lazaro Zamenhof naskiĝis en Bjalistoko. Laŭ biografoj ĝuste tie, en la urbo enloĝata de reprezentantoj de multaj kulturoj, religioj kaj lingvoj en la infana menso de Ludoviko kreiĝis la ideo de komuna lingvo foriganta la etnajn kaj lingvajn diferencojn inter la homoj.

Ĉi tiu ideo ne forlasas lin,  kiam la tuta  familio translokiĝas al Varsovio. Tie ĉi en 1878 en grupo de gimnaziaj kolegoj li solene festas la unuan version de la universala lingvo. Tamen de tiu projekto ĝis la matura versio de Esperanto pasas 9 jaroj.

Ludoviko Zamenhof finas medicinajn studojn, sed dum la tuta tempo li laboras pri la projekto de la lingvo, kiu fariĝas lia vivoverko. La unua libro de la InternaciaLingvo aperas 26.07.1887. Ĝia nomo deriviĝas de la pseŭdonomo de la aŭtoro de la lernolibro d-ro Esperanto, kiu simple signifas personon, kiu havas la esperon.
“La unua Libro”, tian titolon portas la lernolibro, eldonita komence ruse, pole, angle enhavas krom la  gramatikaj principoj, prononc­reguloj kaj vortareto la unuajn literaturajn tradukojn. Ili reliefigas la komunikan maturecon de Esperanto, ĝian literaturan flekseblecon kaj agrablan sonon.

Esperanto rapide akiras novajn adeptojn kaj de preskaŭ 125 jaroj estas la unusola planita lingvo, kiu funkcias en la ĉiutagaj kontaktoj de centoj da miloj da homoj de ĉiuj kontinentoj, dum kongresoj, seminarioj, tem­renkontiĝoj. Riĉa originala kaj traduka literaturo el ĉiuj lingvoj, radioelsendoj, gazetaro, la interretaj portaloj kaj diskutgrupoj atestas pri la sukceso de d-ro Ludoviko Zamenhof, kiu en 1959 estis rekonita Elstara Civitano de la Mondo.
Du Unesco-rezolucioj el 1954 kaj 1985 konfirmas la pozicion de Esperanto en la kulturaj atingaĵoj de la homaro kaj elmontras ĝiajn komunikajn valorojn en la reciproka dialogo kaj proksimiĝo de la homoj de ĉiuj kulturoj kaj lingvoj.