‘International Language – Forward and Complete Textbook’ was the title of a book published in Warsaw exactly 124 years ago. Its author was 28-year-old Dr Ludwik Zamenhof who had been working for 14 years on a common language for all people using the pseudonym Dr Esperanto. From that pseudonym came the name of the universal language itself, a vital language currently used in daily contacts by hundreds of thousands of people world-wide.
The first edition of the Textbook appearing on 26th July 1887 was published in Russian, since Warsaw at that time was part of the Russian partition.* Soon thereafter editions in Polish, German and French appeared. People were eager to learn a neutral language belonging to none of them and therefore not imposing a foreign culture, alien speech or someone else’s method of expressing ideas.
Neutrality, however, was not the only advantage of Esperanto. Also worthy of note is the surprising ease with which it can be learnt when compared to national languages. Regularity and vocabulary based on Indo-European languages make Esperanto a language more readily learnable than foreign tongues. The possibility of acquiring satisfactory communication skills in far less time is an added incentive. Esperanto develops as the world, knowledge and technology develop, and the Esperanto Academy oversees its purity.
Today Esperanto it the most widely known and used planned language. Each year, a World Esperanto Congress is held, and this year’s is currently under way in Copenhagen with some 1,500 esperantists from all over the world in attendance.
* Divided up and wiped off the map by Russia, Prussia and Austria in the late 18th century, Poland did not re-emerge as an independent state until 1918.
Links:
www.esperanto.net – Multilingual Esperanto site
www.esperanto.pl – Polish Esperanto Association
www.pej.pl – Polish Esperanto Youth
www.lernu.net – Information and education platform.
*****
„Internacia Lingvo – antaŭparolo kaj kompleta lernolibro” – tian titolon portas libreto eldonita precize antaŭ 124 jaroj en Varsovio. Ĝia aŭtoro, la 28-jaraĝa doktoro Ludoviko Zamenhof – ekde 14 jaroj laboranta pri la ideo de lingvo komuna por ĉiuj homoj – kaŝis sin sub la pseŭdonomo de d-ro Esperanto. Ĝuste de tiu pseŭdonomo deriviĝas la nomo de la universala lingvo, la lingvo – kiel evidentiĝis ekde la komenco – vivanta kaj nun utiligata en la ĉiutagaj kontaktoj fare de centoj da miloj da homoj en la tuta mondo.
La unua eldono de la lernolibro, kiu aperis la 26-an de julio 1887, estis eldonita en la rusa lingvo, ĉar Varsovio troviĝis tiam en la rusa aneksoparto. Tamen baldaŭ aperis la eldonoj en la lingvoj pola, germana kaj franca. Homoj volonte lernis la neŭtralan lingvon, kiu premisas la justan komunikadon inter la homoj de diversaj nacioj helpe de la lingvo, kiu estas nenies propraĵo, kaj do ne trudas fremdan kulturon, fremdan parolmanieron kaj pensesprimadon.
Neŭtraleco kvankam grava, ne estas la unusola avantaĝo de Esperanto. Atendinda krome estas la facileco de la lingvolernado kompare al la alproprigado de aliaj naciaj lingvoj. La gramatika reguleco kaj la radikaro baziĝanta sur la hindoeŭropaj lingvoj kaŭzas, ke Esperanton oni lernas multe pli rapide ol aliajn lingvojn. Tio ebligas pli efikan komunikadon en periodo signife malpli longa destinita por la lernado kaj krome rolas sprone pro la kontentigoporta uzado de la lingvo. Esperanto evoluas samtempe kaj konforme al la evoluo de la mondo, konoj kaj teknologioj kaj pri la lingva evoluo zorgas Akademio de Esperanto.
Hodiaŭ Esperanto estas la plej konata kaj aplikata planita lingvo. Ĉiujare okazas centoj da renkontiĝoj, seminarioj, kongresoj. La Universalan Kongreson de Esperanto, kiu ĝuste nun okazas en Kopenhago, partoprenas ĉirkaŭ 1500 esperantistoj el la tuta mondo.
Ligiloj:
www.esperanto.net – plurlingva paĝo pri Esperanto
www.esperanto.pl – Pola Esperanto Asocio
www.pej.pl – Pola Esperanto Junularo
www.lernu.net – la instrua kaj informa platformo pri Esperanto
Last updated: 26-07-2011
