152ème anniversaire de la naissance de Ludwik Zamenhof.

Le 15 décembre 1859 naissait Ludwik Zamenhof, l’inventeur de la langue espéranto. La célébration du 152èmeanniversaire de sa naissance est accompagnée de nombreux événements, rencontres et concerts organisés notamment à Varsovie et à Białystok.

Le docteur Ludwik Lejzer Zamenhof est né à Białystok. Selon ses biographes, c’est là, dans cette ville habitée par des représentants de différentes cultures, religions et langues que, dans son enfance déjà, lui est venue l’idée de construire une langue commune qui permettrait de faire disparaître les différences ethniques et linguistiques entre les gens.

Cette idée ne le quitte pas lorsque toute la famille déménage pour venir s’installer à Varsovie. C’est là, en 1878, avec ses collègues du lycée, qu’il fête l’élaboration de la première version de la langue universelle. Cependant, entre la présentation de ce premier projet et l’élaboration de sa version définitive, neuf années s’écouleront.

Ludwik Zamenhof termine ses études de médecine, mais il travaille sans cesse sur le projet de la langue qui, en fait, deviendra l’œuvre essentielle de sa vie. Le premier manuel de la Langueuniverselle (Lingvo Internacia) paraît le 26 juillet 1887. Cette appellation vient du pseudonyme de l’auteur du manuel, le docteur Esperanto, ce qui signifie tout simplement qu’il s’agit d’une personne qui a de l’espoir.
« Le Premier Livre », car tel est le titre du manuel publié tout d’abord en langues russe, polonaise et anglaise, contient les règles grammaticales de l’espéranto, la prononciation et un petit lexique, ainsi que les premières traductions littéraires. Ces textes démontrent la maturité de communication de l’espéranto, sa souplesse littéraire et une sonorité agréable.

L’espéranto trouve rapidement de nouveaux adeptes et, depuis près de 125 ans, c’est la première langue programmée qui fonctionne dans les contacts quotidiens de centaines de milliers de gens de tous les continents, lors de congrès, conférences et réunions thématiques. Une littérature abondante originale et traduite à partir d’autres langues, des émissions radiophoniques, des titres de presse, des sites internet et des groupes de discussion contribuent au succès de l’idée du docteur Ludwik Zamenhof à qui, en 1959, aété attribué le titre de Citoyen éminent du Monde.

Deux résolutions de l’UNESCO, qui ont été adoptées en 1954 et 1985, confirment la place qu’occupe l’espéranto dans le patrimoine culturel de l’humanité et soulignent sa valeur de communication pour le dialogue et le rapprochement des représentants de toutes les cultures et de toutes les langues.
 
La 152-a naskiĝ­datreveno de Ludoviko Zamenhof.

La 15-an de decembro 1859 naskiĝis la kreinto de la lingvo Esperanto.

La 15-an de decembro 1859 naskiĝis Ludoviko Zamenhof, la kreinto de la lingvo Esperanto. La solenadojn de la 152-a naskiĝdatreveno akompanas pluraj eventoj, renkontiĝoj kaj koncertoj organizataj i.a. en Varsovio kaj Bjalistoko.

D-ro Ludoviko Lazaro Zamenhof naskiĝis en Bjalistoko. Laŭ biografoj ĝuste tie, en la urbo enloĝata de reprezentantoj de multaj kulturoj, religioj kaj lingvoj en la infana menso de Ludoviko kreiĝis la ideo de komuna lingvo foriganta la etnajn kaj lingvajn diferencojn inter la homoj.

Ĉi tiu ideo ne forlasas lin,  kiam la tuta  familio translokiĝas al Varsovio. Tie ĉi en 1878 en grupo de gimnaziaj kolegoj li solene festas la unuan version de la universala lingvo. Tamen de tiu projekto ĝis la matura versio de Esperanto pasas 9 jaroj.

Ludoviko Zamenhof finas medicinajn studojn, sed dum la tuta tempo li laboras pri la projekto de la lingvo, kiu fariĝas lia vivoverko. La unua libro de la InternaciaLingvo aperas 26.07.1887. Ĝia nomo deriviĝas de la pseŭdonomo de la aŭtoro de la lernolibro d-ro Esperanto, kiu simple signifas personon, kiu havas la esperon.

“La unua Libro”, tian titolon portas la lernolibro, eldonita komence ruse, pole, angle enhavas krom la  gramatikaj principoj, prononc­reguloj kaj vortareto la unuajn literaturajn tradukojn. Ili reliefigas la komunikan maturecon de Esperanto, ĝian literaturan flekseblecon kaj agrablan sonon.

Esperanto rapide akiras novajn adeptojn kaj de preskaŭ 125 jaroj estas la unusola planita lingvo, kiu funkcias en la ĉiutagaj kontaktoj de centoj da miloj da homoj de ĉiuj kontinentoj, dum kongresoj, seminarioj, tem­renkontiĝoj. Riĉa originala kaj traduka literaturo el ĉiuj lingvoj, radioelsendoj, gazetaro, la interretaj portaloj kaj diskutgrupoj atestas pri la sukceso de d-ro Ludoviko Zamenhof, kiu en 1959 estis rekonita Elstara Civitano de la Mondo.

Du Unesco-rezolucioj el 1954 kaj 1985 konfirmas la pozicion de Esperanto en la kulturaj atingaĵoj de la homaro kaj elmontras ĝiajn komunikajn valorojn en la reciproka dialogo kaj proksimiĝo de la homoj de ĉiuj kulturoj kaj lingvoj.